Posts Tagged ‘Andrzej Fonfara’

IMG_3864

Z Maciejem Miszkiniem, byłym pięściarzem i komentatorem boksu, porozmawialiśmy o gali Polsat Boxing Night 7, która 24 czerwca odbędzie się w Ergo Arenie. – Tomek Adamek na tle Solomona Haumono może pokazać się z dobrej strony. A po tej walce rysuje się przed nim ciekawa, ale z racji wieku, krótkotrwała przyszłość. W rozmowie poruszyliśmy też wątki dotyczące Artura Szpilki i Andrzeja Fonfary. – „Szpila” nie jest na żadnym zakręcie swojej kariery. Zakręt pojawi się, gdy Adam Kownacki go trafi, ale nie biorę pod uwagę takiego scenariusza.

JESZCZE WIĘCEJ BOKSU. ZAJRZYJCIE NA NASZ PROFIL NA FACEBOOKU

Mateusz Borek mówi, że gala Polsat Boxing Night 7 da nam odpowiedź na pytanie, czy my jeszcze chcemy dużych gal. Wypali ten projekt?

W Polsce mocno zmieniło się podejście do wydarzeń sportowych i rozrywkowych. Wszystko poszło w tym kierunku, że nie da się już nikomu wcisnąć bubla. Nie sprzedają się wyblakłe gwiazdy z lat 90-tych. Jeśli event ma być w PPV, to musi być duże wydarzenie i duże nazwiska. PBN 7 spełnia te warunki. Poza tym ma świetną promocję. Żadna gala w Polsce nie była jeszcze promowana z takim rozmachem i w stylu zbliżonym do amerykańskiej TV. Myślę, że ten projekt wypali.

„Koniem pociągowym” gali PBN 7 jest Tomasz Adamek. Da radę w tej roli? Ludzie nadal chcą go oglądać?

Na rynku niemieckim walka wieczoru sprzedaje 85 procent biletów i w ogóle generuje największe zainteresowanie galą. Moim zdaniem PBN 7 ma ciekawszą kartę walk niż gale Kliczki, na których tylko walka wieczoru przykuwa uwagę, reszta jest mało interesująca. Wracając do pytania, myślę, że nazwisko Tomasza Adamka przyciągnie jeszcze publikę. Promocyjnie wyciśnięto z niego bardzo dużo. Warto podkreślić jeszcze jedną rzecz, przed „Góralem” otwiera się droga, której w życiu się nie spodziewałem. On ma teraz większe szanse na zdobycie tytułu mistrza świata lub na walkę z dużym nazwiskiem niż wtedy, gdy piał się w górę i trafił na ścianę zwaną Witalij Kliczko. Coś się wokół Tomka dzieje.

O jaką drogę chodzi?

Są dwie albo trzy ścieżki. Nie jestem upoważniony, żeby zdradzać szczegóły, ale każda z nich jest atrakcyjna. Jedna nawet bardzo.

Coś więcej?

O jednej z tych opcji marzyłem, gdy Adamek wdrapywał się na szczyt wagi ciężkiej. Żałowałem wtedy, że trafił na Kliczkę, bo chciałem dla niego innego przeciwnika. Teraz jest szansa, że zaboksuje z takim rywalem i ja na to czekam.

Czyli Gus Curren wcale nie zagalopował się, twierdząc, że w przypadku Tomka myślenie o zdobyciu MŚ nie jest przesadą?

Jeśli myślimy w kontekście Fresa Oquendo, to Curren się nie zagalopował. Briggs wpadł na dopingu i teraz pas WBA Regular jest dostępny. Oquendo jest zawodnikiem, którego Adamek spokojnie może wyboksować, a w dobrej formie mógłby zrobić z niego zwykłe przyrządy. O walkach Tomka z Joshuą czy Wilderem nie mówimy, bo w rywalizacji z tymi przeciwnikami Polak stoi na straconej pozycji.

Jakiego „Górala’ spodziewasz się 24 czerwca w Ergo Arenie?

Lepszego niż w pojedynkach z Przemkiem Saletą i Erikiem Moliną. Tomek jest w dobrej formie, obóz przygotowawczy zaczął wcześniej niż zwykle. Widziałem go na sparingu z Adamem Kownackim i już wtedy prezentował się z dobrej strony. Na tle Solomona Haumono może pokazać się z dobrej strony. A po tej walce rysuje się przed nim ciekawa, ale z racji wieku, krótkotrwała przyszłość.

Adamek może być jeszcze tak dobry jak w walce z Chrisem Arreolą?

To będzie zupełnie inny Adamek. Wątpię, żeby był tak szybki, jak w tamtym pojedynku. Mnie Tomek w wadze ciężkiej najbardziej podobał się w walce z Andrzejem Gołotą. Był wtedy jeszcze typowym cruiserem. Imponował kombinacjami i szybkością.  Być może obraz tamtego pojedynku zaciemnia forma Gołoty, który był wtedy już mocno ograniczony ruchowo, ale debiutujący w wadze ciężkiej Adamek robił z nim, co chciał.

Czy Haumono może „Góralowi” zawiesić wyżej poprzeczkę niż Molina?

Nie. Haumono jest innym typem pięściarza niż Molina. Wprawdzie mają tę samą broń w arsenale, ale są inni. Haumono jest typem zawodnika siłowego, który cały czas wywiera presję i próbuje zamęczyć rywala. Jednak jest mniej cierpliwy i wolniejszy od Moliny, który w szukaniu ciosu z prawej ręki jest bardziej wyrafinowany. Adamek musi uważać na prawą rękę Haumono, ale powinien dać sobie radę z tym rywalem.

Wróćmy jeszcze do tematu promocji zawodników i sprzedaży PPV. Czy widzisz w Polsce pięściarza, który w niedalekiej przyszłości może przejąć od „Górala” pałeczkę, jeśli chodzi o sprzedaż PPV?

Najbliżej tego jest chyba Krzysztof Głowacki. Musiałby jednak stoczyć jeszcze ze 2-3 takie ringowe wojny jak z Marco Huckiem. Koniecznie z rywalami z najwyższej półki i najlepiej medialnymi postaciami. Długa droga przed nim, bo dzisiaj Krzysiek nie jest rozpoznawalny. W krótkiej perspektywie nie widzę następców Adamka. Sięgając dalej, może Maciej Sulęcki? Jeśli pobiłby jakiegoś mistrza świata, wtedy można byłoby go na tej podstawie promować.

Głowackiemu ciężko będzie się wypromować na PBN 7, bo Hizni Altunkaya, który zastąpił Briana Howarda, jest w Polsce anonimowy. Czy sportowo będzie dla Krzyśka wyzwaniem?

Racja, przeciwnik „Główki” jest anonimowy, a Krzysiek to przecież najlepszy polski pięściarz bez podziału na kategorie wagowe. Altunkaya jest słabszą wersją Hucka. Stoi za gardą i zrywa się pojedynczymi, agresywnymi uderzeniami, które próbuje złożyć w serie. Jednak w trakcie ataku opuszcza prawą rękę i tu widzę szansę, żeby Krzysiek go efektownie znokautował.  Po cichu stawiam, że to będzie KO wieczoru.

Na myśl, o którym pojedynku najbardziej przebierasz nogami?

W tej kwestii sporo się u mnie zmieniło. Na początku bardzo ciekaw byłem walki Masternaka z Sillachem. Szczególnie dlatego, że stawiam na Ukraińca. Jednak, gdy do karty walk wskoczył Łukasz Janik, teraz najbardziej czekam na jego pojedynek z Adamem Balskim.

Janik jest dużym znakiem zapytania, ostatnią walkę stoczył dwa lata temu. Miałeś z nim jakiś kontakt w ostatnim czasie?

Jakiś czas temu rozmawialiśmy i już wtedy mówił mi, że jest w treningu. Łukasz jest spragniony walki, splendoru i poklasku. Chce znów zaistnieć.  To jego kolejna szansa w życiu. Miał ich już kilka, część wykorzystał, większość jednak zaprzepaścił. Jeśli pokona Balskiego, wróci do gry. Może nie zaproszą go od razu do walki mistrzowskiej, ale jest wielu Polaków, z którymi może walczyć za coraz większe pieniądze.

Janika czeka trudne zadanie, bo przecież Adam Balski z walki na walkę zbiera coraz więcej komplementów. Wypłynie ten chłopak na szerokie wody?

Najwięcej komplementów spłynęło na Adama po pojedynku z Tarasem Oleksiyenko. To był pokaz boksu w jego wykonaniu. Ukrainiec to przeciętny pięściarz, ale Balski wypadł na niego tle rewelacyjnie. Nie każdy potrafi zaprezentować się z dobrej strony w konfrontacji ze słabszym rywalem. Widziałem walkę Oleksiyenko z Arturem Mannem i niemiecki prospekt wypadł blado. Balski z tym samym rywalem błyszczał. Na Adama pierwszy raz zwróciłem uwagę, gdy w fajnym stylu rozprawił się z Walerym Brudowem.

Balski jest dość odważnie prowadzony. Dobrą drogę obrał jego promotor?

Tak naprawdę Mariusz Grabowski nie ma innego wyjścia, bo Balski jest jedynym pięściarzem, który ciągnie jego grupę. Oczywiście w Tymexie jest jeszcze Ewa Brodnicka, ale jestem sceptykiem kobiecego boksu. Ewa robi dobre wrażenie na ważeniu, ale później w ringu jest nuda. Balski potrafi zelektryzować publiczność. Ci, którzy znają się na boksie, doceniają jego walory.

Janik będzie dla Balskiego trudniejszym rywalem niż Vakapita Meroro?

Nie sądzę. Meroro dawał dobre pojedynki z bombardierami, nie czuł przed nikim respektu. Podejmował wymiany z Kudriaszowem, który podłącza do prądu każdego rywala. Skoro nie pękł przed Rosjaninem, to z Balskim też wchodziłby w wymiany. Z ringu leciałyby iskry. Pod względem medialnym lepszym strzałem jest jednak Janik. Łukasz jest rozpoznawalny, prężnie działa w mediach społecznościowych. Wokół tego pojedynku będzie głośno.

Panowie mogą skraść show głównym bohaterom wieczoru?

Oni już teraz trochę je skradli. Wystarczy spojrzeć, ile pojawiło się komentarzy w sieci po ogłoszeniu ich walki. Temperatura wokół pojedynku już teraz jest wysoka, a będzie jeszcze wyższa. Wydaje mi się, że ciekawie będzie też w walce Masternaka. Moim zdaniem Sillach ma więcej argumentów, bo jest szybszy, mocniej bije i ma doskonałą pracę nóg. Może wypunktować Mateusza, ale jest też w stanie go znokautować. Nie twierdzę, że Masternak jest bez formy, wręcz przeciwnie, obserwuje go na Legii i imponuje mi swoją dyspozycją. Stawiam jednak na Sillacha.

Kończąc wątek PBN 7, Mateusz Borek składał Ci propozycję występu na gali?

Były z jego strony jakieś insynuacje na Twitterze, ale raczej w formie żartu. Bezpośredniej rozmowy na ten temat nie było, bo Mateusz wie, że nie wrócę już z bokserskiej emerytury.

Naprawdę nie kusiło Cię do zmiany decyzji?

Nie.

Stawiałeś, że Andrzej Fonfara przegra przed czasem z Adonisem Stevensonem, ale tak słabej walki w jego wykonaniu chyba nie brałeś pod uwagę?

Dlaczego? Stevenson jest jednym z najmocniej bijących zawodników bez podziału na kategorie wagowe, a Andrzej ma luki w obronie, dlatego to się mogło skończyć zarówno w dziesiątej jak i pierwszej rundzie. Scenariusz walki nie był zaskakujący.

Trener Andrzeja doleciał do niego chwilę przed walką. Hunter nie jest człowiekiem od wiaderka tylko trenerem, a jego zawodnik walczył o mistrzostwo świata. Czy to nie była patologiczna sytuacja?

Jest to dla mnie trochę dziwne, bo przeważnie trenerzy przed takimi pojedynkami spędzają dużo czasu ze swoimi zawodnikami. Była to duża walka za duże pieniądze. Nie startowałem nigdy na tym poziomie, co Andrzej, ale przerabiałem podobne sytuacje i nigdy nie miałem z tym żadnego problemu. Nie traciłem spokoju, gdy nie było przy mnie trenera, czułem się dobrze sam ze sobą. Myślę, że brak trenera nie miał wpływu na przebieg pojedynku. Wpływ miał sierpowy, który prawie urwał głowę Fonfarze. Czy Hunter będąc z Andrzejem przed walką 24 godziny na dobę, zmieniłby na tyle jego głowę, że byłby on w stanie przyjąć taki cios? Nie sądzę.

Andrzej zrobił jakiś postęp pod wodzą Huntera?

Na samym początku walki widziałem, że przesunął balans na środek a nawet na nogę zakroczną. Dzięki temu przez pierwsze sekundy walki unikał ciosów Stevensona.  Niestety, gdy po pierwszym mocnym ciosie doszedł stres, od razu powrócił nawyk przechodzenia na nogę wykroczną. To nawyk, którego nikt przez lata u Andrzeja nie poprawiał. Hunter miał za mało czasu, żeby „naprawić” Fonfarę.

Po walce ze Stevensonem pojawiły się informacje, że Andrzej planuje przeprowadzkę do kategorii junior ciężkiej. Podoba Ci się ten pomysł?

Tak. Andrzej w kategorii cruiser będzie miał lepszy przegląd, będzie widział więcej ciosów, bo jest z niższej kategorii, w której szybciej się bije. Jak nabierze kilogramów, będzie uderzał jeszcze mocniej. Ma niezłą szybkość, warunkami fizycznymi przewyższa wielu cruiserów, dlatego nie widzę żadnych przeciwskazań, żeby zmienił kategorię wagową.

Ja jestem sceptycznie nastawiony do tej przeprowadzki. Może niech Andrzej najpierw popracuje nad obroną, a dopiero później pomyśli o zmianie kategorii wagowej.

To może zrobić jednocześnie, bo przechodząc do kategorii junior ciężkiej, będzie miał co najmniej jednego lub dwóch rywali, zanim dojdzie do walki o mistrzostwo świata. To potrwa około roku, więc będzie czas na poprawę obrony z nową wagą. To proces płynny i równoległy, więc nie widzę w tym żadnego problemu. Zresztą pięściarze z topu kategorii półciężkiej, mam tu na myśli Stevensona, Kowaliowa czy Beterbijewa, wcale nie biją słabiej od czołowych cruiserów.

Fonfara może jeszcze liczyć na dobre walki za duże pieniądze?

Andrzej już teraz jest rozpoznawalną marką w USA. Miał dwie walki o mistrzostwo świata, był pokazywany w dużej telewizji, więc jest odpowiednio wypromowany. W takiej sytuacji jest łatwiej o kolejny pojedynek za konkretne pieniądze. Myślę, że jeszcze dostanie dużą walkę.

Na taki pojedynek czeka też Artur Szpilka, który przez moment był na małym zakręcie swojej kariery.

Dzisiaj nie jest już na żadnym zakręcie. Ma rywala z dobrym rekordem, który będzie mu idealnie pasował. Jeśli wygra z Adamem Kownackim, dostanie Krzysztofa Zimnocha, który też będzie dla niego łatwym przeciwnikiem. Wygra te dwie walki i znów zaistnieje w rankingach. Zakręt pojawi się, gdy Kownacki trafi Szpilkę, ale nie biorę pod uwagę takiego scenariusza. Adam nie ma praktycznie żadnych szans. Jeśli Szpilka będzie pracował na nogach i robił swoje, to stanie się nieuchwytny dla swojego rywala. Będzie dla niego znikającym punktem.

Adam ma inne zdanie na ten temat. „Ja mam ciężkiej ręce, a on słabą szczękę” – zapewnia Kownacki. 

Artur nie ma słabej szczęki. Jeśli Adam wyrobił sobie taką opinię po walce z Wilderem, to jest w błędzie. Po takim ciosie Amerykanina odfrunąłby każdy. Artur leżał też po ciosach mocno bijącego Mike’a Mollo, ale podnosił się po nich i brał sprawy w swoje ręce. Ten sam Mollo trafił Zimnocha i Krzysiek już się nie podniósł. Szpilka przyjął mocniejsze uderzenie, ale wstał i wygrał. Opinia, że Artur ma słabą szczękę jest nietrafiona. Owszem, popełnia błędy w obronie, unosi brodę do góry i to jest jego problemem, ale nie szklana szczęka.

Arturowi potrzebny był wyjazd do USA?

Jak najbardziej. Szpilce potrzebny był nowy rodzaj obrony. Taki, który pozwoli mu dłużej zostać w półdystansie i będzie opierał obronę na balansie. Amerykański styl, ta większa swoboda w pracy w półdystansie zdecydowanie mu się przyda. Nie oszukujmy się, w Polsce pięściarze w półdystansie średnio potrafią boksować, a Artur w USA pod tym względem zrobił postęp. Oczywiście nie wszystko w Ameryce szło po jego myśli, bo sporo czekał na datę walki. Jednak to, że przygotowywał się już kilka razy do pojedynku, wyjdzie mu tylko na zdrowie. Do konfrontacji z Kownackim będzie znakomicie przygotowany fizycznie, będzie mocniej uderzał i będzie szybszy niż kiedykolwiek.

Wierzysz, że w tym roku dojdzie jeszcze do jego walki z Krzysztofem Zimnochem?

Jest na to rynek i zapotrzebowanie, więc do końca roku panowie powinni spotkać się w ringu. Po drodze wiele może się jednak zdarzyć. Szpilka po walce z Kownackim może dostać kogoś z czołówki wagi ciężkiej za dobre pieniądze. Podobnie może być w przypadku Zimnocha. Jeśli wygra z Abellem w Radomiu, może otrzymać ciekawą ofertę. Jeżeli promotorzy będą mieli do wyboru: zarobić dobre pieniądze na Szpilce i Zimnochu oddzielnie lub zarobić na ich wspólnym pojedynku, to prawdopodobnie wybiorą pierwszą opcję i na pojedynek Szpilka vs Zimnoch jeszcze poczekamy.

Rozmawiał: Krzysztof Smajek

Polska:

Po raz kolejny wrócił temat rewanżowej walki Andrzeja Fonfary z Adonisem Stevensonem. Tym razem panowie trochę poszczypali się na Twitterze. Stevenson przypomniał Polakowi by ten zawsze mu się kłaniał. Wpis opatrzył takim oto zdjęciem:

stevenson tweet

„Polski Książę” nie pozostał dłużny i odpisał Stevensonowi: „Idę po Ciebie”. Ta walka była na naszej „liście życzeń”, więc jesteśmy jak najbardziej za. Podobno realny termin to kwiecień-maj.

*****

Walka Tomka Adamka z Erikiem Moliną na Polsat Boxing Night będzie miała dodatkowy smaczek.  Zwycięzca zaplanowanego na 12 rund pojedynku zostanie właścicielem wakującego pasa Inter-Continental federacji IBF w wadze ciężkiej. Ktoś powie, że to jakiś mało znaczący pasek. Może i tak, ale z nim na biodrach łatwiej będzie wejść na salony (czytaj: znaleźć się w rankingu federacji IBF i dostać walkę o tytuł).

*****

Mateusz Masternak po prawie pięcioletniej przerwie znów wystąpi na polskim ringu. Były mistrz Europy znalazł się na karcie walk gali Polsat Boxing Night, a jego rywalem w Krakowie będzie Eric Fields. Podczas tej walki w narożniku „Mastera” stanie… Andrzej Gmitruk. To nie pomyłka. Panowie odpoczęli od siebie ponad dwa lata i znów wracają do współpracy.

*****

Plotki się potwierdziły i teraz wiemy już na pewno, że rywalem Krzysztofa Włodarczyka podczas gali w Sosnowcu będzie Walery Brudow. Rosjanin najlepsze lata ma już za sobą, ale w przeszłości wchodził do ringu między innymi z: Guillermo Jonesem, Olą Afolabim, Tonym Bellew i Rachimem Czakijewem. Ten ostatni zafundował mu ciężkie KO, ale boksu z głowy mu nie wybił. „Diablo” nie ma wyjścia, musi się rozprawić z Brudowem i czekać na większe wyzwania (Szumenow?)

*****

Albert Sosnowski nie zamierza jeszcze wieszać rękawic na kołku. Były pretendent do tytułu mistrza świata wagi ciężkiej po prawie dwuletniej przerwie wraca na ring i podczas gali w Żyrardowie ma skrzyżować rękawice z węgierskim gulaszem, wróć, z Węgrem Andrasem Csomorem, który w ostatniej walce przegrał przez TKO z Dereckiem Chisorą.

Świat:

Przegląd zagranicznych ringów zaczynamy z grubej rury! 9 kwietnia Charles Martin w pierwszej obronie pasa federacji IBF powalczy z Anthonym Joshuą. Bez dwóch zdań jest to hitowa informacja! Martin po zwycięstwie nad Głazkowem zapowiadał, że nie interesują go łatwe obrony i płynące z tego tytułu łatwe pieniądze. Wydawało się, że Amerykanin sprzedawał tanią bajerkę, ale nic z tych rzeczy. On naprawdę chce dużych walk i za to należy mu się szacunek. Tym bardziej, że pasa będzie bronił na terenie wroga.

*****

Gdy rosyjskie media doniosły o tym, że Roy Jones Jr. w wieku 47 lat kończy karierę, kibice chóralnie krzyknęli: „Uff, wreszcie!”. Jak się okazało, ta radość była przedwczesna, bo Amerykanin szybko zdementował te informację. Mało tego, ogłosił termin swojej kolejnej walki. Roy po raz kolejny ma wejść do ringu 20 marca a jego rywalem… możesz być Ty. Niestety, to nie są żarty. Możesz nawet zarobić 100 tysięcy dolarów, jeśli poślesz na deski byłego króla boksu. Na razie nie wiadomo, ile za ten festiwal wstydu ma wpaść do kieszeni Roya Jonesa, ale trzeba przyznać, że pan Jones już dawno stracił poczucie dobrego smaku.

*****

Wciąż nie znamy terminu rewanżowej walki Tysona Fury’ego z Władimirem Kliczką. Olbrzym z Wilmslow zwakował pas IBF, żeby ponownie skrzyżować rękawice z Ukraińcem, ale o tym pojedynku na razie cisza. Fury stwierdził, że nie sądzi, aby do tej walki doszło w najbliższej przyszłości, bo on nie zrobił jeszcze ani jednego treningu (he,he). W tym tygodniu napisał też tajemniczego tweeta:

fury_tweet

Hmmm, co to za spotkanie w Londynie? I co to za wielka walka? Fury lubi szokować, więc możemy spodziewać się wszystkiego. Bomba pewnie niedługo wybuchnie. Albo i nie…

*****

Chris Arreola został przyłapany na paleniu marihuany. Może inaczej, nikt go nie nakrył z blantem w ustach, ale badania przeprowadzone po walce z Travisem Kauffmanem wykazały w jego organizmie obecność tego narkotyku. Kara? Arreola został zawieszony na 90 dni i wlepiono mu 750 dolarów grzywny. Poza tym wynik jego walki z Kauffmanem został anulowany, więc z rekordu wyparowało mu jedno zwycięstwo. Coś za coś.

*****

Luis Ortiz długo nie mógł znaleźć rywala na kolejną walkę, ale w końcu to mu się udało. Na ochotnika, po tym jak z pojedynku z Ortizem wycofał się Aleksander Dimitrenko, zgłosił się Tony Thompson. Amerykanin już kiedyś wybił boks z głowy pewnemu kubańskiemu pięściarzowi o nazwisku Odlanier Solis. W tym przypadku powtórki z rozrywki raczej nie będzie.

 

Co czeka kibiców, gdy do ringu wejdą Andrzej Fonfara i Julio Chavez Jr?

Możemy nastawić się na ringową wojnę, bo gra będzie toczyła się o dużą stawkę. Jeden i drugi potrzebują wygranej dla dalszego rozwoju kariery. Z tym że Fonfara ma bardzo dużo do zyskania, a Chavez ma wiele do stracenia. Dla Polaka jest to wielka szansa aby zaistnieć na największym poziomie i zdobyć ogromną popularność.

Trener Sam Collona twierdzi, że Chavez Jr już przed walką ma dwie pierwsze rundy wygrane i tym samym sugeruje, że Meksykaninowi mogą pomagać ściany.  Czy Fonfara musi szukać nokautu w tej walce?

Sędziowie są tylko ludźmi i czasami ulegają emocjom z trybun. Często jest tak, że gdy faworyt publiczności trafia rywala w gardę, to publika robi wrzask, a takie zachowania kibiców mogą wpływać na ocenę walki przez sędziów. W tym przypadku trybuny będą za Chavezem, ale mnie bardziej zastanawia, w jakiej formie jest Meksykanin i jak poważnie potraktował walkę z Fonfarą.

Wygląda na to, że nie lekceważy Fonfary.

Nie zapominajmy, że Meksykaninowi w przeszłości zdarzało się walczyć poniżej oczekiwań, co wynikało z jego lenistwa i lekkiego podejścia do treningów. Można też odnieść wrażenie, że Chavez traktuje konfrontację z Andrzejem jako rozgrzewkową walkę przed większymi pojedynkami.

Chavez będzie dla Fonfary trudniejszym rywalem niż Stevenson?

Trudniejszym o tyle, że na pewno lepszym technicznie, bo przecież Stevenson nie jest wirtuozem techniki. Chavez potrafi więcej od Kanadyjczyka i dlatego Polaka czeka trudniejsze zadanie. Tu boks będzie bardziej skomplikowany.

Jaki jest klucz do zwycięstwa nad Chavezem?

Chavezovi zdarzały się gorsze przygotowania i braki kondycyjne, dlatego Andrzej powinien  postawić na atak od pierwszej do ostatniej rundy i próbować zajechać kondycyjnie rywala. Słychać opinie, że Meksykanin może być zardzewiały, bo ostatni raz walczył ponad rok temu. Nie zgadzam się z tym. Przy tak doświadczonym pięściarzu, jak Chavez nie możemy mówić o rdzy. Nawet jeśli ją ma, to po rundzie lub dwóch nie będzie po niej śladu.

Dla Fonfary pojedynek z Chavezem nie przyszedł za szybko?

Nie sądzę. Fonfara jest przygotowany fizycznie i mentalnie, żeby walczyć z najlepszymi.

W jakich elementach Fonfara ma przewagę nad Chavezem?

Na pewno ma o wiele większe serce do walki i to może być decydujące, gdy pojedynek będzie wojną na wyniszczenie. Faworytem jest oczywiście Chavez i tu nie ma się co oszukiwać. Meksykanin jest lepszy technicznie i ma więcej doświadczenia, ale Fonfara to pięściarz w przypadku, którego nigdy nie można zakładać porażki.

Na którym z nich ciąży większa presja?

Zdecydowanie większa presja jest na Chavezie. Po pierwsze, ma znacznie więcej do stracenia niż Fonfara, po drugie, ciąży na nim presja nazwiska. Nie jest łatwo wejść w buty ojca, gdy tym ojcem jest Julio Cesar Chavez. Andrzej też pewnie odczuwa jakąś presję, bo zdaje sobie sprawę, że jeśli wygra ten pojedynek, to będzie mógł liczyć na duże walki za duże pieniądze.

Czy ewentualna porażka, choć jej nie życzymy, może wyhamować karierę Fonfary?

To zależy od stylu. Na przykład porażka ze Stevensonem nie przyniosła mu ujmy, a wręcz przeciwnie – na tej walce tylko zyskał.

Rozmawiał: Krzysztof Smajek